Nieruchomości

Stowarzyszenia w postępowaniach administracyjnych dotyczących innych osób

W mojej dotychczasowej praktyce, w obszarze szeroko pojętej ochrony środowiska (przede wszystkim sprawy wynikające ze sprzeciwu lokalnych społeczności wobec planów budowy ferm norek, lokalizowania kopalni kruszywa, niszczenia dróg publicznych przez przedsiębiorców wykonujących transport bez wymaganych zezwoleń) niezwykle cenna okazała się współpraca z organizacjami społecznymi, w szczególności zakładanymi ad hoc lokalnymi stowarzyszeniami. Wyłącznie ta współpraca pozwoliła w wielu przypadkach na podjęcie skutecznych działań w postępowaniach administracyjnych budzących społeczny sprzeciw, dotykając faktycznego interesu wielu osób, w których jednak krąg podmiotów uprawnionych do wzięcia udziału był ograniczony ze względu na zabiegi inwestora, uniemożliwiając w istocie zajęcie rozsądnego stanowiska przez jakikolwiek podmiot będący przeciwnym inwestycji.

Możliwość podjęcia działań przez organizacje społeczne w postępowaniach dotyczących praw innych sposób przyznaje art. 31 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, nadając organizacjom społecznym dwa uprawnienia:

  • prawo żądania wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej innej osoby;
  • prawo żądania dopuszczenia tej organizacji do udziału w postępowaniu.

Organizacja społeczna może występować z żądaniem wszczęcia postępowania oraz dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu w sprawie dotyczącej innej osoby, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Oceny spełnienia obu przesłanek dokonuje organ administracji prowadzący postępowanie, wydając odpowiednie postanowienie. Organ nie ma jednak w tym przypadku zupełnej dowolności w ocenie spełnienia przesłanek, a na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia, w konsekwencji także skarga do sądu administracyjnego.

W przypadku, gdy organ administracji powiadomił organizację społeczną o wszczęciu postępowania dotyczącego innej osoby (co nie jest niestety zasadą we współpracy organizacji społecznych z organami administracji publiczne), uznając, że organizacja ta może być zainteresowana udziałem w tym postępowaniu ze względu na swoje cele statutowe i gdy przemawia za tym interes społeczny, organ zobowiązany jest dopuścić organizację na jej wniosek do postępowania na prawach strony.

Organizacji społecznej dopuszczonej do udziału w postępowaniu przysługują wszystkie prawa strony. Będzie ona mogła wyrazić swoje stanowisko, a także wnieść odwołanie od decyzji wydanej przez organ I instancji.

Wskazane uprawnienia dają organizacją społecznym możliwość ochrony praw lokalnych społeczności przede wszystkim w sprawach, w których poszczególni obywatele nie mają możliwości skutecznego działania, czy to ze względu na brak odpowiedniej wiedzy prawnej o przysługujących uprawnieniach, czy to ze względu na formalny brak przymiotu strony postępowania. W moim przekonaniu skuteczne działania organizacji społecznych pokazujące, że nie jest się bezsilnym wobec niekorzystnych dla lokalnych społeczności, bezprawnych działań inwestorów i organów administracji, zwiększają także świadomość prawą lokalnych społeczności, kontrole społeczną nad organami administracji, aktywizując lokalną społeczność, sprzyjając tym samym idei samorządności.


Komentarze są wyłaczone.

Facebook