Nieruchomości

Uzyskanie rozwodu

Orzeczenie rozwodu jest dopuszczalne, gdy sąd ustali, że pożycie małżeńskie uległo zupełnemu i trwałemu rozkładowi, a nie istnieją tzw. negatywne przesłanki rozwodu.

Powszechnie przyjmuje się, że „zupełny i trwały rozkład pożycia” obejmuje sferę duchową („wygaśnięcie uczucia”), fizyczną (brak współżycia) i gospodarczą („osobne konta”).

Przyczyny rozkładu pożycia małżeńskiego można podzielić na trzy podstawowe grupy: zawinione (np. agresja i przemoc, odmowa wzajemnej pomocy, poniżanie małżonka, zdrada małżeńska), niezawinione (np. długotrwała nieuleczalna choroba uniemożliwiająca albo w wysokim stopniu utrudniająca wykonywanie obowiązków małżeńskich, poważna choroba psychiczna, zasadnicza różnica charakterów, niedobranie seksualne) oraz przyczyny mogące być uznane w zależności od okoliczności za zawinione lub niezawinione (np. bezpłodność, niewłaściwe zachowanie się rodziny współmałżonka, duża różnica wieku między małżonkami).

Rozkład pożycia jest trwały, gdy ocena oparta na doświadczeniu życiowym sądu pozwala przyjąć, że na tle okoliczności konkretnej sprawy powrót małżonków do pożycia nie nastąpi. Kwestia tej oceny wymaga oczywiście indywidualizacji dotyczącej cech danych małżonków.

W praktyce orzeczniczej sądów w zasadzie konieczną przesłanką uznania, że nastąpił trwały i zupełny rozkład pożycia, jest upływ czasu w wymiarze co najmniej kilku miesięcy. Jednakże w wyjątkowych sytuacjach można przyjąć, że rozkład pożycia nastąpił w sposób nieodwracalny nagle, co umożliwia przyjęcie jego trwałości (np. pobicie współmałżonka).

Jednakże, mimo istnienia trwałego i zupełnego rozkładu pożycia orzeczenie rozwodu jest niedopuszczalne w następujących wypadkach: jeżeli wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków , jeżeli z innych względów rozwód byłby sprzeczny z zasadami współżycia społecznego, a także jeżeli rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, drugi zaś na rozwód się nie godzi, natomiast odmowa tej zgody nie jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

Przy czym, mimo braku zgody małżonka nieponoszącego winy za rozkład pożycia, rozwód jest dopuszczalny, jeżeli odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.


Komentarze są wyłaczone.

Facebook