Wyrokiem z dnia 2.09.2026 r., Sąd Okręgowy w Świdnicy (SSR del. Radosław Florek), w sprawie o sygn. akt I C 20/26 oddalił pozew Raiffeisen Bank International, którym bank domagał się zapłaty kapitału kredytu. Bank został obciążony kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości na rzecz każdego z pozwanych kredytobiorców.
Pozew pierwotnie opiewał na żądanie zapłaty całego kapitału kredytu. Na kilka dni przed rozprawą, bank cofnął pozew niemalże w całości (98,5%). Nadal jednak domagał się kwoty 1.440 zł twierdząc, że pozostaje niezwrócona. Sąd odniósł się bardzo krytycznie do konstrukcji żądania banku, wskazując, że niezrozumiałym pozostaje, dlaczego bank domaga się teraz zapłaty kwoty 1.440 zł, skoro wcześniej – na podstawie prawomocnego wyroku, wypłacił kredytobiorcom kwotę zasądzoną wyrokiem, stanowiącą nadwyżkę ponad wypłacony kapitał kredytu. W rezultacie, w ocenie Sądu, brak jest bezpodstawnego wzbogacenia po stronie pozwanej.
Sąd wskazał, że nie jest dopuszczalne kwestionowanie ustaleń co do wysokości spłat kredytobiorców, które zostały poczynione w poprzednio zakończonej prawomocnie sprawie. Sąd wskazał, że nie jest dopuszczalne kwestionowanie prawomocnego wyroku, a bank winien w poprzednim postępowaniu wykazać swoją rację. Skoro tego nie uczynił, to nie ma żadnych podstaw do żądania zwrotu jakichkolwiek kwot od kredytobiorców.
Sąd oddalił również wniosek banku o zwrot opłaty od pozwu wobec jego cofnięcia w znaczącej części, wskazując, że opłata od pozwu podlegałaby zwrotowi tylko wtedy, gdyby bank cofnął pozew w całości, zaś bank cofnął pozew w części.
Tłem sprawy zaś był spór na gruncie spłaconego przedterminowo kredytu, w którym dochodzona była nadwyżka ponad kapitał kredytu pozostała po potrąceniu wzajemnych świadczeń stron nieważnej umowy kredytu. Oświadczenie o potrąceniu zostało złożone w sierpniu 2022 r., bank zaś złożył pozew w grudniu 2025 r.
Wyrok jest nieprawomocny.
Sprawę prowadzą:
radca prawny Agnieszka Osowiecka – Wasiak
aplikant radcowski Adam Pelczar
