PRAWOMOCNA przegrana mBank - oddalenie pozwu o zwrot (części) kapitału kredytu - wyrok SA Wrocław z 2.06.2026 r.
Wyrokiem z dnia 2.06.2026 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu V Wydział Cywilny (SSO del. Lidia Orzechowska – Korpikiewicz), w sprawie o sygn. akt V ACa 3208/25 oddalił w całości apelację banku. Bank został obciążony kosztami postępowania apelacyjnego.
Sąd II instancji uznał konstrukcję żądania banku za całkowicie niezrozumiałą. Sąd wskazał, że roszczenie o zwrot składek, które zostały wyegzekwowane przez komornika na podstawie prawomocnego wyroku, nie mieści się w pojęciu roszczenia kondykcyjnego banku. Bank może żądać tylko zwrotu kapitału kredytu. Dalej, Sąd Apelacyjny wskazał, że bank winien dochodzić ochrony swoich praw poprzez złożenie powództwa przeciwegzekucyjnego, czego nie uczynił. Skoro wcześniej orzeczono o tym, że bank musi zwrócić składki kredytobiorcy, to brak jest podstaw do ponownego orzekania o „zwrocie” takich świadczeń od kredytobiorcy na rzecz banku.
Apelacja banku dotyczyła wyroku z dnia 13.01.2025 r., którym Sąd Okręgowy w Legnicy (SSO Agata Kawa – Jerka), w sprawie o sygn. akt I C 50/23 oddalił pozew mBank o zapłatę kapitału kredytu, w zakresie w jakim bank podtrzymywał pozew oraz obciążył bank kosztami procesu.
Sprawa wynikła na tle prawomocnego wyroku ustalającego nieważność umowy kredytu. Po rozliczeniu kapitału kredytu w drodze potrącenia, bank pozwał Klienta Kancelarii o kapitał kredytu i dodatkowe świadczenia ponad kapitał (tzw. wynagrodzenie za korzystanie z kapitału). W toku sporu, bank cofnął pozew w części co do kapitału oraz roszczenie o wynagrodzenie, ale bez zrzeczenia roszczenia. Bank stał na stanowisku, że kredytobiorca rozliczył się z kapitału tylko w części, co było sprzeczne z zebranymi w sprawie dokumentami.
Bank złożył pozew w grudniu 2022 r.
Wyrok jest PRAWOMOCNY.
Sprawę prowadzą:
radca prawny Agnieszka Osowiecka – Wasiak
aplikant radcowski Adam Pelczar
Uwzględnienie apelacji kredytobiorcy - PRAWOMOCNA nieważność spłaconej umowy kredytu Własny Kąt hipoteczny z lipca 2004 r. zawartej z PKO BP - wyrok SO Wrocław z 20.05.2026 r.
Wyrokiem z dnia 20.05.2026 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu II Wydział Cywilny Odwoławczy (SSO Monika Kuźniar), w sprawie o sygn. akt II Ca 1813/25, uwzględnił w całości apelację złożoną przez Kancelarię na rzecz kredytobiorcy w ten sposób, że zasądzona została dalsza kwota objęta pozwem, a bank został obciążony w całości kosztami procesu.
Apelacja złożona przez Kancelarię dotyczyła wyroku z dnia 4.04.2025 r., którym Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu I Wydział Cywilny (SSR Kamila Widera – Kasprowicz), w sprawie o sygn. akt I C 1008/24, zasądził w części dochodzoną na rzecz Klienta kwotę stanowiącą nadwyżkę ponad wypłacony kapitał kredytu, a to w oparciu o przesłankowe stwierdzenie, że (spłacona już) umowa kredytu denominowanego CHF, zawarta z PKO BP – jest nieważna.
Sąd I instancji częściowo oddalił roszczenie przyjmując, że w ramach oświadczenia o potrąceniu niedopuszczalne było przewalutowanie spłat w walucie szwajcarskiej na złote. Zdaniem Sądu zwrot nienależnego świadczenia winien nastąpić w tej samej walucie, w jakiej świadczono. W rezultacie, Sąd I instancji uznał, że dochodzona suma w złotych nie stanowiła nienależnego świadczenia.
Pozew został złożony w lipcu 2024 r.
Wyrok jest w pełni zgodny z żądaniem pozwu i PRAWOMOCNY.
Sprawę prowadzą:
Michał Przybylak, radca prawny
Adam Pelczar, aplikant radcowski
Nieważność umowy kredytu EKSTRALOKUM z grudnia 2007 r. dawnego Kredyt Bank (aktualnie ERSTE BP) - wyrok SO Wrocław z 18.05.2026 r.
Wyrokiem z dnia 18.05.2026 r., Sąd Okręgowy we Wrocławiu (SSO Adam Maciński), w sprawie o sygn. akt I C 1878/23, ustalił nieważność umowy kredytu EKSTRALOKUM indeksowanego do CHF zawartej w grudniu 2007 r. z dawnym Kredyt Bank (aktualnie ERSTE BP). Nadto, Sąd zasądził dochodzoną kwotę wraz z odsetkami od dnia wezwania oraz obciążył bank kosztami procesu. Bank został w całości obciążony kosztami procesu.
W tej sprawie kapitał kredyt został potrącony przed złożeniem pozwu. Pomimo tego, bank podniósł bezskutecznie zarzut potrącenia, kierując uprzednio do kredytobiorców wezwanie do zapłaty i oświadczenie o potrąceniu.
W ramach ustnego uzasadnienia Sąd wskazał na abuzywność klauzul przeliczeniowych, a także brak możliwości uzupełniania umowy.
Pozew został wniesiony w sierpniu 2023 r., a w sprawie odbyła się jedna rozprawa.
Wyrok jest nieprawomocny.
Sprawę prowadzą:
radca prawny Agnieszka Osowiecka – Wasiak
radca prawny Michał Przybylak
Nieprzewidziany zanik WIBORU = nieważna umowa kredytu ?
Spory sądowe związane z umowami kredytów z oprocentowaniem zmiennym opartym na wskaźniku WIBOR, stają się coraz głośniejsze. W tym miejscu serdecznie zapraszamy do obejrzenia materiałów filmowych dotyczących powyższego zagadnienia, znajdujących się na profilu Kancelarii na Facebooku, w których omówiono znaczenie wyroku TSUE z 12.02.2026 r. C-471/24 oraz pytań prejudycjalnych w sprawach C-630/25 i C-586/25:
https://www.facebook.com/AgnieszkaOsowiecka/reels/
Badając problem potencjalnej wadliwości klauzuli zmiennego oprocentowania kredytu opartego o WIBOR, możemy dostrzec, że osią sporu w tych sprawach może być nie tylko nienależyte wypełnienie przez bank obowiązku informacyjnego w zakresie skutków wprowadzenia do umowy kredytu zawieranej z konsumentem, zmiennego oprocentowania czy wadliwość samego wskaźnika WIBOR, ale również brak przewidzenia przez bank sytuacji zaprzestania opracowywania wskaźnika WIBOR jako takiego.
Na podstawie dotychczasowej analizy umów kredytów złotowych ze zmiennym oprocentowaniem zawartych w latach ok 2010-2018, zauważyć można, że w większości nie zawierają one postanowień regulujących sytuację stron w razie zaprzestania publikowania wskaźnika WIBOR, czyli tzw. klauzul fallback. Postanowienie takie powinno określać na jakich zasadach będzie funkcjonowało wyliczanie oprocentowania zmiennego kredytu, a więc co najmniej według jakiego wskaźnika, skoro pierwotny przestanie być dostępny.
Sytuacja ta powinna dziwić, gdyż banki powinny były zdawać sobie sprawę z takiego ryzyka, posługując się z natury zewnętrznym względem stron indeksem (WIBOR), ale przy tym dodatkowo opracowywanym przez podmiot prywatny, nie zaś np. NBP w przypadku jego stóp referencyjnych. Przecież w ciągu najczęściej 30-letniego okresu spłaty kredytu hipotecznego, wydarzyć na rynku może się wiele, co pokazała nam choćby historia kredytów frankowych.
W zasadzie jednolicie przyjmuje się już, że oprocentowanie kredytu jest elementem przedmiotowo istotnym stosunku prawnego umowy kredytu, o którym mowa w art. 69 ustawy Prawo bankowe. Innymi słowy, bez określenia oprocentowania, nie można mówić o ważnej umowie kredytu. Skoro tak, to w przypadku oparcia konstrukcji klauzuli zmiennego oprocentowania na schemacie np. WIBOR 3M + stała marża, jeśli WIBOR w opisanych powyżej okolicznościach zniknie na rynku, nie sposób będzie mówić o możliwości dalszego funkcjonowania zmiennego oprocentowania w takiej umowie. Skoro więc w umowie nie ma zasad zmian oprocentowania – nie ma całej takiej umowy.
O ile rozporządzenie BMR w swoim art. 28 ust. 2 nakazuje podmiotom takim, jak banki uregulować w umowach scenariusz na wypadek zaprzestania opracowywania pierwotnie przyjętego w umowie wskaźnika (np. WIBOR), o tyle trzeba przypomnieć, że rozporządzenie to obowiązuje dopiero od 01.01.2018 roku, a miliony takich umów podpisanych wcześniej dotyczy kredytów nadal spłacanych, skoro zawarto je na okres kilkudziesięcioletni. Co więc może się z nimi stać, jeśli nastąpi zapowiadane odejście od opracowywania niesławnej już stawki WIBOR, czego nie przewidziano w umowach kredytu?
W naszej ocenie, sytuacja ta może stanowić kolejną podstawę do uznania takiej umowy kredytu za nieważną i dochodzenia od banku roszczeń o zwrot świadczeń uiszczonych nienależnie.
Zalecamy więc aktualnie szczególną ostrożność w kontaktach ze swoim bankiem w sytuacji propozycji zawarcia aneksu, którym bank może „ratować się” obecnie sanując swoje dawniejsze zaniedbania, a co więcej dodatkowo przedstawiać do podpisu klauzule równoznaczne z uznaniem długu i zamknięciem nam sądowej drogi do ewentualnego dochodzenia unieważnienia umowy. Analogicznie jest, w przypadku propozycji refinansowania, czyli zaciągnięcia pozornie atrakcyjniejszego kredytu na potrzeby spłaty dotychczasowego.
W razie wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji i służymy pomocą.
radca prawny Michał Przybylak