Wyrokiem z dnia 11.03.2026 r., Sąd Rejonowy w Kędzierzynie – Koźlu (SSR Marcin Rogóż), w sprawie o sygn. akt I C 34/25, zasądził na rzecz Klientów Kancelarii dochodzoną kwotę.
Sprawa wynikła z nierzetelnego zachowania banku, który odmówił dobrowolnego rozliczenia się z Klientami Kancelarii po przegranym przez siebie procesie o ważność umowy kredytu hipotecznego nominowanego do CHF Standardowe Oprocentowanie (konsumencka) z sierpnia 2006 r.
Co wymaga podkreślenia, kapitał kredytu został w całości rozliczony w drodze zastosowania tzw. salda przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu. Po prawomocnym ustaleniu nieważności umowy kredytu, bank rozliczył wyłącznie kwotę zasądzoną wyrokiem. Bank, pomimo skierowanego wezwania, uchylał się od rozliczenia dalszych spłat nieobjętych sporem.
W konsekwencji, złożony został pozew o zapłatę sumy dalszych spłat dokonanych na rzecz banku w toku wcześniejszego sporu (o ustalenie).
W ramach odpowiedzi na pozew, bank uznał część roszczeń (ok. 50%), a w pozostałym zakresie wniósł o oddalenie powództwa jako zawyżonego oraz podnosząc zarzuty własnych rzekomo przysługujących roszczeń z tytułu wynagrodzenia za korzystanie z kapitału / waloryzacji / urealnienia kapitału kredytu. Bank pominął zupełnie, że wskutek prawomocnego ustalenia nieważności umowy kredytu, strony winny sobie zwrócić wzajemne świadczenia. Skoro, kredytobiorcy dokonali rozliczenia kapitału kredytu, to bank zobowiązany był zwrócić nadwyżkę.
Po przeprowadzeniu rozprawy, Sąd uznał roszczenia Klientów Kancelarii w całości za zasadne oraz obciążył bank kosztami procesu. W części uznanego przez bank powództwa, Sąd nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.
W ramach ustnego uzasadnienia, Sąd w całości podzielił argumentację Kancelarii, wskazując, iż jest związany prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, gdzie została ustalona suma spłat kredytu do marca 2021 r. Sąd nie podzielił więc argumentacji pozwanego banku co do rzekomego zawyżenia roszczenia. Sąd wskazał, że postępowanie banku w ramach rozliczenia nieważnej Umowy było wewnętrznie sprzeczne.
Pozew został złożony w styczniu 2025 r.
Wyrok jest nieprawomocny.
Sprawę prowadzą:
Agnieszka Osowiecka – Wasiak, radca prawny
Adam Pelczar, aplikant radcowski
