Wyrokiem z dnia 20.01.2026 r., Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Krzyków we Wrocławiu (ASR Natalia Oziębła), w sprawie o sygn. akt II C 908/25, zasądził na rzecz Klientów Kancelarii dochodzoną kwotę.
Sprawa wynikła z nierzetelnego zachowania banku, który odmówił dobrowolnego rozliczenia się z Klientami Kancelarii po przegranym przez siebie procesie o ważność umowy kredytu (mPlan z czerwca 2006 r.).
Co wymaga podkreślenia, kapitał kredytu został w całości rozliczony w drodze oświadczenia o potrąceniu, złożonego jeszcze przed złożeniem pozwu p-ko bankowi, w sprawie o ustalenie nieważności umowy kredytu. W sprawie zapadł tylko wyrok I instancji, gdyż mBank zrezygnował ze składania apelacji. Po prawomocnym ustaleniu nieważności umowy kredytu, bank rozliczył wyłącznie kwotę zasądzoną wyrokiem. Bank, pomimo skierowanego wezwania, uchylał się od rozliczenia dalszych spłat nieobjętych sporem.
W konsekwencji, złożony został pozew o zapłatę sumy dalszych spłat dokonanych na rzecz banku w toku wcześniejszego sporu (o ustalenie).
Sąd wydał nakaz zapłaty, od którego bank wniósł sprzeciw.
W ramach sprzeciwu od nakazu zapłaty, bank wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując oświadczenie o potrąceniu złożone 2 lata wcześniej, a także podnosząc, że w sprawie powinno zostać zawarte „porozumienie kompensacyjne”. Bank pominął zupełnie, że wskutek prawomocnego ustalenia nieważności umowy kredytu, strony winny sobie zwrócić wzajemne świadczenia. Skoro, kredytobiorcy dokonali rozliczenia kapitału kredytu, to bank zobowiązany był zwrócić nadwyżkę.
Po przeprowadzeniu rozprawy, Sąd uznał roszczenia Klientów Kancelarii w całości za zasadne oraz obciążył bank kosztami procesu.
W ramach ustnego uzasadnienia, Sąd bardzo krytycznie odniósł się do poszczególnych zarzutów podniesionych przez bank oraz wskazał, że pozwany bezzasadnie powołuje się na wolę zawarcia porozumienia kompensacyjnego, skoro konkretnej oferty porozumienia bank nawet nie zaprezentował. W takiej sytuacji wytoczenie pozwu było konieczne i zasadne.
Pozew został złożony w lipcu 2025 r.
Wyrok jest nieprawomocny.
Sprawę prowadzą:
Agnieszka Osowiecka – Wasiak, radca prawny
Adam Pelczar, aplikant radcowski
