Wyrokiem z dnia 1.07.2026 r., Sąd Rejonowy w Tychach (SSR Joanna Szpunar), w sprawie o sygn. akt I C 620/25, zasądził na rzecz Klientów Kancelarii dochodzoną kwotę z tytułu zapłaconych rat.

Sprawa wynikła z nierzetelnego zachowania banku, który odmówił dobrowolnego rozliczenia się z Klientami Kancelarii po przegranym przez siebie procesie o ważność umowy kredytu hipotecznego z października 2006 r.
Co wymaga podkreślenia, kapitał kredytu został w całości rozliczony w drodze złożonego bankowi oświadczenia o potrąceniu, jeszcze przed pozwaniem banku o ustalenie nieważności umowy.
Po prawomocnym ustaleniu nieważności umowy kredytu, bank rozliczył wyłącznie kwotę zasądzoną wyrokiem. Bank, pomimo skierowanego wezwania, uchylał się od rozliczenia dalszych spłat nieobjętych sporem.
W konsekwencji, złożony został pozew o zapłatę sumy dalszych spłat dokonanych na rzecz banku w toku wcześniejszego sporu (o ustalenie).
W ramach odpowiedzi na pozew, bank uznał część roszczeń (ok. 99%), a w pozostałym zakresie wniósł o oddalenie powództwa (w zakresie pobranych składek ubezpieczeniowych.

Po przeprowadzeniu rozprawy i uprzednim skierowaniu sprawy na spotkanie mediacyjne, Sąd uznał roszczenia Klientów Kancelarii o zwrot zapłaconych rat za zasadne oraz oddalił żądanie zwrotu składek ubezpieczeniowych. W zakresie składek, jest to niestety pokłosie nietrafnej opinii Rzecznik Generalnego TSUE z 17.04.2026 r. w sprawie Sutuska, C-23/25.

W związku z tym, że bank przegrał w 99%, Sąd obciążył bank w całości kosztami procesu.
W części uznanego przez bank powództwa, Sąd nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.

Pozew został złożony w grudniu 2025 r.
Wyrok jest nieprawomocny.

Sprawę prowadzą:
Agnieszka Osowiecka – Wasiak, radca prawny
Adam Pelczar, aplikant radcowski

Wyrokiem z dnia 27.04.2026 r., Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu (SSR Tomasz Klimko), w sprawie o sygn. akt I C 929/25, zasądził na rzecz Klienta Kancelarii dochodzoną kwotę obejmującą spłaty rat. Nadto, Sąd oddalił roszczenie obejmujące składki ubezpieczeniowe. Bank został obciążony kosztami procesu.

Sprawa wynikła z nierzetelnego zachowania banku, który odmówił dobrowolnego rozliczenia się z Klientem Kancelarii po przegranym przez siebie procesie o ważność umowy kredytu z lipca 2008 r.
Co wymaga podkreślenia, kapitał kredytu został w całości rozliczony w drodze złożonego bankowi oświadczenia o potrąceniu po prawomocnym ustaleniu nieważności umowy, któremu towarzyszyło orzeczenie na zasadzie tzw. salda w zakresie żądania zapłaty.
Bank, pomimo skierowanego wezwania, uchylał się od rozliczenia dalszych spłat nieobjętych sporem.

W konsekwencji, złożony został pozew o zapłatę sumy dalszych spłat dokonanych na rzecz banku w toku wcześniejszego sporu (o ustalenie).
Po wniesieniu pozwu, bank zapłacił część należności głównej, ale bez odsetek. Zapłata została zarachowana zgodnie z art. 451 §1 k.c. i ograniczono pozew.

W ramach odpowiedzi na pozew, bank wniósł o oddalenie powództwa. Bank pominął zupełnie, że wskutek prawomocnego ustalenia nieważności umowy kredytu, strony winny sobie zwrócić wzajemne świadczenia. Skoro, kredytobiorcy dokonali rozliczenia kapitału kredytu, to bank zobowiązany był zwrócić nadwyżkę. Skoro zaś się opóźnił, powinien zapłacić odsetki.

Po przeprowadzeniu rozpraw, Sąd wydał wyrok zasądzający część dochodzonej kwoty. W zakresie oddalonego żądania obejmującego składki ubezpieczeniowe, Sąd powołał się na opinię Rzecznika TSUE z 16.04.2026 r. w sprawie C‑23/25 (Sutuska). W opinii tej wskazano, że koszty ubezpieczeń chroniących interes banku podlegają zwrotowi na rzecz kredytobiorcy. Natomiast bank nie musi zwracać kosztów ubezpieczeń chroniących ryzyka konsumenta, jednak kwestia ta zawsze powinna podlegać indywidualnej ocenie przez sąd krajowy.

Po uzyskaniu pisemnego uzasadnienia, Klientowi zostanie przedstawiona rekomendacja w zakresie ewentualnego skarżenia wyroku w części oddalającej pozew.

Pozew został złożony w czerwcu 2025 r.
Wyrok jest nieprawomocny.

Sprawę prowadzą:
Agnieszka Osowiecka – Wasiak, radca prawny
Adam Pelczar, aplikant radcowski

To już czwarta wygrana naszej Klientki z Bankiem Millennium, licząc trzy zapadłe wcześniej korzystne dla kredytobiorcy wyroki, gdzie finalnie ustalono nieważność umowy kredytu (wyrok SO w Legnicy 21.03.2023 r., sygn. I C 744/22, wyrok SA we Wrocławiu z dnia 26.11.2024 r., sygn. I ACa 2489/23 oraz wyrok SR w Legnicy z dnia 3.07.2025 r., sygn. I C 184/25).

Okazuje się, że jednak do czterech razy sztuka, ponieważ Bank Millennium wniósł apelację od kolejnej przegranej – wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 3.07.2025 r., sygn. I C 184/25.

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 5.02.2026 r. wydanym w sprawie o sygn. II Ca 929/25 (SSO Joanna Pasak), apelacja banku została w całości oddalona, a bank został obciążony kosztami postępowania apelacyjnego.

Sprawa wynikła z nierzetelnego zachowania banku, który odmówił dobrowolnej zapłaty po przegranym przez siebie procesie o ważność umowy kredytu.
W tej sprawie, kapitał kredytu został w całości rozliczony w drodze złożonego bankowi oświadczenia o potrąceniu, co nastąpiło jeszcze przed pozwaniem banku o ustalenie nieważności umowy kredytu i zapłatę pozostałej nadwyżki.

Po prawomocnym zakończeniu sporu, bank dokonał zapłaty zasądzonej kwoty, ale nie rozliczył dalszych spłat, których Klientka dokonała po złożeniu pozwu.

Sąd Rejonowy w Legnicy, do którego złożono pozew o zapłatę w postępowaniu upominawczym, w dniu 24.02.2025 r. wydał nakaz zapłaty.
Po doręczeniu nakazu bankowi, bank uregulował znaczną część dochodzonej należności, co skutkowało częściowym ograniczeniem powództwa. Jednocześnie, bank złożył sprzeciw od nakazu zapłaty domagając się oddalenia pozwu.

Po wymianie pism, Sąd w wyroku z dnia 3.07.2025 r. (wydanym na posiedzeniu niejawnym) zasądził dochodzoną na rzecz Klientki kwotę pozostałą po ograniczeniu pozwu i obciążył bank kosztami procesu.

Wyrok jest PRAWOMOCNY.

Tego sporu można było uniknąć, gdyby tylko bank zachował się równie uczciwie, jak Klientka Kancelarii i rozliczył się z nienależnych świadczeń niezwłocznie po przegranym przez siebie procesie o ważność umowy kredytu. Tymczasem wygenerowano kolejne zbędne postępowanie, które co prawda zakończyło się pozytywnie dla Klientki Kancelarii, ale tylko dlatego, że bank – ponownie – całkowicie nie miał racji.

Sprawę prowadzą:
Agnieszka Osowiecka – Wasiak, radca prawny
Adam Pelczar, aplikant radcowski