PODWÓJNA wygrana - nieważność umowy kredytu Własny Kąt hipoteczny z marca 2008 r. zawartej z PKO BP oraz oddalenie pozwu banku - wyrok SO Wrocław z 24.03.2026 r.
Wyrokiem z dnia 24.03.2026 r., Sąd Okręgowy we Wrocławiu (SSO Ziemowit Barański), w sprawie o sygn. akt XII C 4017/24 oddalił pozew banku o zwrot kapitału kredytu, a w ramach pozwu wzajemnego kredytobiorców, ustalił nieistnienie umowy kredytu denominowanego Własny Kąt hipoteczny zawartej w marcu 2008 r. oraz zasądził dochodzoną kwotę wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wezwania. Nadto, Sąd obciążył bank kosztami procesu, zarówno w sprawie z pozwu banku, jak i wytoczonego przez kredytobiorców pozwu wzajemnego.
Bank złożył pozew, ponieważ kredytobiorcy – za namową banku – brali udział w mediacji w 2021 r. Finalnie jednak, z przyczyn leżących po stronie banku, do ugody nie doszło – bank po prostu odmówił zawarcia ugody.
Kredytobiorcy cały czas sumiennie spłacali kredyt, ale po trzech latach, bank ich pozwał.
W związku z pozwem banku, Kancelaria w imieniu kredytobiorców złożyła bankowi oświadczenie o potrąceniu kapitału kredytu. Tym samym, doszło do wygaszenia roszczenia banku, co przyniosło oczekiwany skutek w postaci oddalenia pozwu banku.
Rozpoznając pozew wzajemny, Sąd w całości uwzględnił roszczenia Klientów Kancelarii, podzielając prezentowaną argumentację.
W ramach ustnego uzasadnienia Sąd wskazał, że umowa zawiera nieuczciwe postanowienia umowne i wprowadza nierównowagę, a także naraziła kredytobiorców na nieograniczone ryzyko walutowe. W związku z roszczeniem banku, sąd wskazał, że rozliczenie w ramach potrącenia jest prawidłowe i skuteczne, co skutkowało oddaleniem pozwu banku.
Bank złożył pozew w grudniu 2024 r.
Pozew wzajemny złożony został w kwietniu 2025 r.
W sprawie odbyła się jedna rozprawa.
Wyrok jest nieprawomocny.
Sprawę prowadzą:
radca prawny Agnieszka Osowiecka – Wasiak
aplikant radcowski Adam Pelczar
Wzorowy wyrok z pełną ochroną przed roszczeniami banku ! PRAWOMOCNA nieważność umowy kredytu EKSTRALOKUM z czerwca 2008 r. dawnego Kredyt Bank (aktualnie Santander Bank Polska) - wyrok SA Wrocław z 11.03.2026 r.
Wyrokiem z dnia 11.03.2026 r., Sąd Apelacyjny we Wrocławiu I Wydział Cywilny (SSA Dariusz Kłodnicki), w sprawie o sygn. akt I ACa 190/26 (wcześniej V ACa 1331/25), oddalił w całości apelację banku. Bank został obciążony kosztami postępowania apelacyjnego.
Warto podkreślić, że Sąd Apelacyjny oddalił również apelację banku w zakresie ustalenia nieistnienie między stronami prawa, na podstawie którego pozwany jest uprawniony do wynagrodzenia za korzystanie przez powodów ze środków pieniężnych udostępnionych przez bank na podstawie umowy kredytu. W ramach ustnego uzasadnienia, Sąd II instancji wskazał, że Klienci Kancelarii mają interes prawny w takim ustaleniu, gdyż bank podniósł w toku postępowania pierwszoinstancyjnego zarzut potrącenia w zakresie roszczeń przekraczających kapitał kredytu.
Apelacja złożona przez bank dotyczyła wyroku z dnia 6.02.2024 r., którym Sąd Okręgowy w Legnicy (SSO Agata Kawa – Jerka), w sprawie o sygn. akt I C 988/23 ustalił nieistnienie (z powodu jej nieważności) umowy kredytu EKSTRALOKUM indeksowanego do CHF zawartej w czerwcu 2008 r. z dawnym Kredyt Bank (aktualnie Santander Bank Polska).
Dodatkowo, Sąd ustalił nieistnienie między stronami prawa, na podstawie którego pozwany jest uprawniony do wynagrodzenia za korzystanie przez powodów ze środków pieniężnych udostępnionych przez bank na podstawie umowy kredytu.
Sąd zasądził również dochodzoną kwotę stanowiącą nadwyżkę ponad wypłacony kapitał kredytu wraz z odsetkami od dnia wezwania. W tej sprawie, kapitał kredytu został objęty potrąceniem przed złożeniem pozwu. Bank został w całości obciążony kosztami procesu.
Pozew został wniesiony we wrześniu 2023 r.
Wyrok jest PRAWOMOCNY.
Ważny jest bilans i interes Klientów na gruncie ustalenia nieważności umowy kredytu:
– w 2008 r. bank wypłacił kredyt w kwocie 420.000 zł
– kredyt został udzielony na 25 lat
– spłata trwała 17,5 roku
– spłacono do banku ok. 645.000 zł
– saldo zadłużenia wg banku w przededniu wydania prawomocnego wyroku wynosiło ok. 320.000 zł (ten dług nie istnieje wskutek wyroku)
*** po wyroku do zwrotu przez bank zostaje ok. 225.000 zł ***
Aktualnie, Kancelaria przystępuje do rozliczenia nieważnej umowy kredytu, a także wykreślenia hipoteki.
Sprawę prowadzą:
radca prawny Michał Przybylak
aplikant radcowski Adam Pelczar
PODWÓJNA wygrana - nieważność umowy kredytu MultiPlan z maja 2007 r. dawnego BRE Bank (aktualnie mBank) oraz oddalenie pozwu wzajemnego banku - wyrok SO Świdnica z 5.03.2026 r.
Wyrokiem z dnia 5.03.2026 r., Sąd Okręgowy w Świdnicy (SSO Marcin Drabik), w sprawie o sygn. akt I C 2989/24 ustalił nieistnienie umowy kredytu indeksowanego typu „MultiPlan” zawartej w maju 2007 r. oraz zasądził dochodzoną kwotę wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wezwania.
Dodatkowo, Sąd oddalił w całości pozew banku o zwrot kapitału kredytu.
W tej sprawie, kapitał kredytu został potrącony w całości przed złożeniem pozwu. Tym samym, doszło do wygaszenia roszczenia banku, co przyniosło oczekiwany skutek w postaci oddalenia pozwu wzajemnego banku.
Nadto, Sąd obciążył bank kosztami procesu, zarówno w sprawie wytoczonej przez kredytobiorców, jak i w sprawie z pozwu wzajemnego banku.
W ramach ustnego uzasadnienia Sąd wskazał, że umowa zawiera nieuczciwe postanowienia umowne i wprowadza nierównowagę, a także naraziła kredytobiorców na nieograniczone ryzyko walutowe.
Pozew został wniesiony w grudniu 2024 r., a w sprawie odbyła się jedna rozprawa.
Wyrok jest nieprawomocny.
Sprawę prowadzą:
radca prawny Agnieszka Osowiecka – Wasiak
aplikant radcowski Adam Pelczar
PRAWOMOCNY i WZOROWY wyrok ! Bankowi nic się należy ponad zwrot kapitału + nieważność umowy kredytu z listopada 2008 r. zawartej z ING Bank Śląski - wyrok SO Poznań z 19.02.2026 r.
Wyrokiem z dnia 19.02.2026 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu (SSO Michał Inglot), w sprawie o sygn. akt I C 287/23, ustalił, że:
1. nie istnieje stosunek prawny – umowa kredytu indeksowanego do CHF zawarta w listopadzie 2008 r. z ING Bank Śląski,
2. nie istnieje pomiędzy stronami stosunek prawny, na podstawie którego:
– powodowie są zobowiązani do świadczeń na rzecz pozwanego ponad zwrot świadczenia otrzymanego od pozwanego w wykonaniu nieistniejącego stosunku prawnego wynikającego z umowy o mieszkaniowy kredyt hipoteczny,
– pozwany jest uprawniony do wynagrodzenia za korzystanie przez powodów ze środków pieniężnych udostępnionych przez pozwanego w wykonaniu nieistniejącego stosunku prawnego wynikającego z umowy o mieszkaniowy kredyt hipoteczny,
– strony są zobowiązane do świadczeń innych, aniżeli zwrot wzajemnych nienależnych świadczeń otrzymanych w wykonaniu nieistniejącego stosunku prawnego wynikającego z umowy o mieszkaniowy kredyt hipoteczny.
Nadto, Sąd zasądził od banku na rzecz Klientów Kancelarii dochodzoną kwotę wraz z odsetkami od dnia wezwania. W tej sprawie, kapitał kredytu został potrącony przed złożeniem pozwu. Bank został obciążony kosztami procesu.
Wyrok został wydany po przeprowadzeniu jednej rozprawy.
Pozew został wniesiony w styczniu 2023 r.
Wyrok jest PRAWOMOCNY.
Bank nie złożył apelacji.
Sprawę prowadzą:
radca prawny Michał Przybylak
aplikant radcowski Adam Pelczar
Odnowienie polisy dodatkowego dobrowolnego OC Kancelarii na sumę gwarancyjną 5 mln zł w PZU S.A.
Kancelaria od kilku lat posiada dodatkowe dobrowolne ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej zawodowej na sumę gwarancyjną 5.000.000 zł.
Polisa właśnie została odnowiona na kolejny okres, oczywiście ze zniżką za bezszkodowy przebieg ubezpieczenia.
Nr polisy w PZU: IRP00009408.
Prowadzone sprawy traktujemy z najwyższą starannością, prowadząc je zgodnie z najlepszą wiedzą i warsztatem.
Jesteśmy tylko ludźmi i dbając o zachowanie interesów naszych Klientów, nie poprzestajemy na obowiązkowym OC do kwoty 100 tys. EURO.
Podsumowanie 2025 r.
Podsumowując rok 2025, przedstawiamy informacje o części uzyskanych wyroków dotyczących kredytów „frankowych”.
Wyroki są dostępne na stronie Kancelarii – zapraszamy:
https://kancelaria-osowiecka.pl/#Wygrane_sprawy_o_uniewaznienie_umowy_kredytu
Konsekwencją nieważności umowy kredytu jest to, że bank może jedynie odzyskać od konsumenta kapitał wypłaconego w PLN kredytu pomniejszony o sumę wpłat kredytobiorcy na rzecz banku – o żadnym wynagrodzeniu, czy waloryzacji na rzecz banków nie może być mowy. Potwierdził to jednoznacznie TSUE oraz Sąd Najwyższy. Potwierdzają to również kolejne korzystne wyroki uzyskiwane na rzecz Klientów Kancelarii.
Korzyścią Klientów Kancelarii, jest przede wszystkim odzyskanie spokoju i uwolnienie od toksycznych, a wręcz niespłacalnych długów.
Poniżej statystyka wygranych przez Klientów Kancelarii spraw przeciwko:
- PKO BP (Własny Kąt) – 6 x prawomocnie i 6 x nieprawomocnie
- PKO BP (Nordea-Habitat) – 1 x prawomocnie i 4 x nieprawomocnie
- mBank (mPlan, multiPlan) – 7 x prawomocnie i 5 x nieprawomocnie
- Santander BP (Ekstralokum – Kredyt Bank) – 11 x prawomocnie i 3 x nieprawomocnie
- Santander BP (BZ WBK - dewizowy) – 3 x prawomocnie i 3 x nieprawomocnie
- BPH (GE Money) – 5 x prawomocnie i 2 x nieprawomocnie
- Millennium – 6 x prawomocnie i 2 x nieprawomocnie
- Millennium (Euro Bank) – 1 x prawomocnie i 1 x nieprawomocnie
- Deutsche Bank – 1 x prawomocnie i 1 x nieprawomocnie
- PEKAO (BPH Kraków) – 3 x prawomocnie i 1 x nieprawomocnie
- Santander Consumer – 1 x prawomocnie i 1 x nieprawomocnie
- Raiffeisen – 1 x prawomocnie i 1 x nieprawomocnie
- Raiffeisen (Polbank) – 3 x prawomocnie i 5 x nieprawomocnie
- BNP Paribas (BGŻ) – 4 x prawomocnie
- Credit Agricole (Lukas Bank) – 1 x prawomocnie i 1 x nieprawomocnie
- Getin (syndyk masy upadłości) – 13 x prawomocnie i 4 x nieprawomocnie
W 17 sprawach, banki nie złożyły apelacji i spory zakończyły się po wyroku I instancji (PKO BP / Nordea x 5, mBank x 3, BNP / BGŻ x 3, Bank Millennium x 2, Santander BP / Kredyt Bank x 2, Credit Agricole BP / Lukas bank x 1).
W czterech sprawach, banki cofnęły złożone apelacje (mBank, Bank Millennium x 2, BNP / BGŻ).
Średni czas trwania postępowania w sądach I instancji wyniósł 39 miesięcy, a w sądach II instancji - 26 miesięcy. Są sprawy, które zakończyły się w 11 miesięcy w I i II instancji, ale Kancelaria prowadzi nadal sprawy z pozwów złożonych w 2017 - 2018 r., w których nie zapadł jeszcze prawomocny wyrok.
W pięciu sprawach, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg kasacyjnych złożonych przez Santander Bank Polska (dawny Kredyt Bank / umowy EKSTRALOKUM) oraz mBank. W jednej sprawie, mBank cofnął skargę kasacyjną.
W 49 sprawach, Klienci zawarli ugody z bankami, które były dla Klientów korzystne finansowo.
W sprawach z pozwów złożonych przez banki o kapitał kredytu, a także wynagrodzenie za korzystanie z kapitału / waloryzację (urealnienie) kapitału, zapadło 25 wyroków oddalających powództwa banków. W 2 sprawach, banki skapitulowały i cofnęły pozwy po złożeniu przez Kancelarię odpowiedzi na pozew.
Nadto, Kancelaria uzyskała 15 wyroków zasądzających nadwyżki pozostałe po potrąceniu kapitału kredytu, których banki dobrowolnie nie rozliczyły po prawomocnym ustaleniu nieważności umowy kredytu (Santander BP x 7, Santander Consumer x 2, Bank BPH x 1, mBank x 1, PKO BP x 1, Credit Agricole BP x 1, Bank Millennium x 1).
I łyżka dziegciu, a nawet trzy:
(1) Sąd Apelacyjny we Wrocławiu (SSA Paweł Pszczołowski) wyrokiem z 26.02.2025 r. (sygn. I ACa 1368/23) uwzględnił apelację Banku BPH od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 29.12.2022 r. (sygn. XII C 318/20, SSO Jolanta Malik), którym ustalona została nieważność umowy kredytu zawartej w październiku 2006 r. z dawnym GE Money Bank (aktualnie Bank BPH). Sąd II instancji stwierdził, że umowa jest ważna, cyt.: „(…) W realiach niniejszej sprawy usunięcie wskazanego postanowienia odnoszącego się do marży banku oznacza, iż w stosunkach stron wiążący powinien być kurs średni NBP. Skutkiem tego dalsze trwanie umowy łączącej pozwanego z powodami jest obiektywnie możliwe. Jest to też zbieżne z celem dyrektywy 93/13, by umowa w pozostałej części nadal obowiązywała strony. W konsekwencji wyeliminowanie z łączącej strony umowy niedozwolonych postanowień nie skutkuje upadkiem umowy, a umowa ta nadal może trwać, co wyklucza uznanie umowy kredytu nr (…) za nieważną z tego tytułu. (…)”.
W sprawie Kancelaria złożyła w imieniu Klienta skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, która została już przyjęta do rozpoznania w ramach przedsądu (sygn. II CSKP 631/25).
(2) Sąd Apelacyjny we Wrocławiu (SSA Wojciech Damaszko) wyrokiem z 14.10.2025 r. (sygn. V ACa 421/25) uwzględnił apelację Banku BPH od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 9.01.2024 r. (sygn. XII C 254/20, SSO Ewa Rudkowska - Ząbczyk), którym ustalona została nieważność umowy kredytu zawartej w listopadzie 2005 r. z dawnym GE Money Bank (aktualnie Bank BPH). Sąd II instancji stwierdził, że umowa jest ważna, cyt.: „(…) W ocenie Sądu Apelacyjnego prowadzi to do wniosku, że postanowienie umowne dotyczące marży banku w odniesieniu do ustalania kursu franka szwajcarskiego ma charakter samodzielny, co pozwala na eliminację jedynie elementu odnoszącego się do modyfikacji średniego kursu NBP marżą banku. Podkreślić należy, że taki zabieg nie stanowi o zastosowaniu tzw. redukcji utrzymującej skuteczność umowy, tożsamej ze zmianą przez sąd treści danego postanowienia (albo, inaczej mówiąc, zastąpieniem tego postanowienia postanowieniem innej treści), ale powoduje wyłączenie jedynie tej części postanowienia (rozumianego jako pewnej reguły postępowania przedsiębiorcy), które rzeczywiście ma abuzywny charakter, pozostawiając pozostałą – uczciwą – część postanowienia w mocy. (…)”.
W sprawie Kancelaria złożyła w imieniu Klientów skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego.
(3) Sąd Okręgowy w Świdnicy (SSO Maja Sawicz) wyrokiem z 11.12.2025 r. (sygn. I C 1677/25) oddalił pozew złożony przeciwko PKO BP, na gruncie umowy kredytu denominowanego Własny Kąt hipoteczny zawartej w maju 2008 r.
Biorąc pod uwagę ugruntowane orzecznictwo potwierdzające nieważność analogicznych umów kredytu, po uzyskaniu pisemnego uzasadnienia, Kancelaria przedstawi Klientom rekomendację skarżenia wyroku w drodze apelacji.
WIBOR – wyrok TSUE (C-471/24) zostanie ogłoszony już 12 lutego 2026 r.
Znamy już datę ogłoszenia wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-471/24, dotyczącej pytań prejudycjalnych Sądu Okręgowego w Częstochowie, dotyczących wskaźnika WIBOR w umowach kredytu.
Z naszym wcześniejszym komentarzem dotyczącym treści przedmiotowych pytań prejudycjalnych oraz wydanej w tej sprawie w dniu 11 września 2025 r. opinii Rzecznika Generalnego TSUE, mogą się Państwo zapoznać pod poniższymi linkami:
https://kancelaria-osowiecka.pl/wibor-opinia-rzecznika-generalnego-tsue-c-471-24-z-11-09-2025-r/
Przede wszystkim, skierowanie sprawy na wokandę TSUE oznacza, że sprawa nie będzie już mogła zostać wycofana i Trybunał udzieli merytorycznych odpowiedzi na zadane pytania prejudycjalne. Jest to o tyle ważne, że w ostatnim roku dochodziło do zastanawiających „zniknięć” spraw związanych z polskimi pytaniami prejudycjalnymi na kanwie sporów z bankami. Postępowania, w ramach których pytania były kierowane, z nie do końca jasnych przyczyn kończyły się ugodą albo cofnięciem pozwu przez bank (o ile była to sprawa z powództwa banku). Wówczas niemożliwe stawało się procedowanie pytań w Trybunale, o ile nie wyznaczono jeszcze w tych sprawach rozprawy.
Jak pokazuje historia sporów frankowych, doniosłość wyroków TSUE w sprawach pytań prejudycjalnych, była ogromna dla kształtowania się linii orzeczniczej sądów polskich w tych sprawach, czego najlepszym przykładem jest wyrok ws. Dziubak z dnia 3 października 2019 r. (C-260/18) i następująca po nim „fala” pozwów frankowiczów. Skoro więc pytania prejudycjalne zadane w ramach jednego tylko sporu sądowego, mogą przyczynić się do znacznego wzrostu spraw sądowych przeciwko bankom, nietrudno domyślić się, w czyim interesie pozostaje umorzenie takiego postępowania „w zarodku”. Niestety proceduralnie takie praktyki są dopuszczalne, choć oczywiście sprzeczne z interesem publicznym, na co powinien zwrócić uwagę prawodawca europejski.
Na tym tle, w ostatnim czasie pojawiały się już nawet żartobliwe komentarze, że najlepszym sposobem na to, aby bank niezwłocznie uznał nasze powództwo, jest doprowadzenie do tego, aby nasz sąd skierował to TSUE pytania prawne.
Jak wskazywaliśmy już przy okazji omówienia treści pytań prejudycjalnych w sprawie C-471/24 oraz opinii Rzecznika Generalnego w tym temacie, możemy spodziewać się rozstrzygnięć dotyczących zasadniczych kwestii:
- czy WIBOR jako element klauzuli zmiennego oprocentowania kredytu może być badany na podstawie przepisów dyrektywy 93/13;
- czy można badać pod kątem nieuczciwego charakteru postanowienia umowne dotyczące zmiennego oprocentowania kredytu, w kontekście możliwości zakwalifikowania ich jako postanowień określających główne świadczenia stron, jeśli jednak klauzula ta została sformułowana w sposób niejednoznaczny;
- jakie obowiązki informacyjne spoczywają na kredytodawcach w stosunku do konsumentów, w zakresie stosowania w umowie klauzuli zmiennego oprocentowania;
- co w sporze z bankiem na przedmiotowym tle będzie podlegało badaniu przez sąd: metodologia wyznaczania stawki WIBOR czy wyłącznie kwestie należytego uświadomienia konsumenta o konsekwencjach powiązania kredytu ze zmienną stawką oprocentowania, opartą o ten wskaźnik;
- czy ewentualna bezskuteczność (jako skutek abuzywnego charakteru) elementu zmiennego oprocentowania jakim jest wskaźnik WIBOR, spowoduje konieczność stwierdzenia nieważności całej umowy kredytu czy też będzie ona dalej mogła być wykonywana z oprocentowaniem równym marży, co w praktyce sprowadzi się do obniżenia kosztów takiego kredytu („odwiborowienie”).
Na marginesie i w kontekście ostatniego z przedstawionych zagadnień, wskazać wypada, że Sąd Okręgowy w Olsztynie, w wyroku z dnia 18.08.2025 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I C 207/25 (wyrok nieprawomocny), uznał, że jest możliwe wyeliminowanie z umowy jedynie odniesienia do stawki WIBOR przy pozostawieniu pozostałego składnika oprocentowania, czyli stałej marży banku. W sprawie tej konsument nie żądał uznania umowy za nieważną.
O ile więc, naszym zdaniem, skutkiem usunięcia WIBORu z umowy kredytu jest jej całkowita nieważność, o tyle na pewno trzeba docenić inicjatywę i nieoczywistą odwagę Sądu Okręgowego w Olsztynie w dokonaniu samodzielnej oceny prawnej tego wciąż jeszcze nowego problemu, bez konieczności oczekiwania na wyrok TSUE.
Sądy polskie już teraz mają bowiem wszelkie niezbędne narzędzia, aby prawidłowo orzekać w tych sprawach.
I takiej odwagi życzmy Sądom w Nowym Roku 😊
Michał Przybylak, radca prawny
Wzorowy wyrok ! Bankowi nic się należy ponad zwrot kapitału + nieważność umowy kredytu z lutego 2009 r. dawnego Polbank (aktualnie Raiffeisen Bank International) - wyrok SO Wrocław z 12.12.2025 r.
Wyrokiem z dnia 12.12.2025 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu (SSR del. Agnieszka Mękal), w sprawie o sygn. akt XII C 1703/24, ustalił, że:
– nie istnieje umowa kredytu indeksowanego do CHF zawartej w lutym 2009 r. z dawnym Polbank (obecnie Raiffeisen Bank International AG w Wiedniu),
– nie istnieje po stronie powódki obowiązek zwrotu świadczenia nienależnego czy bezpodstawnego wzbogacenia ponad zwrot świadczenia otrzymanego od banku (kapitał kredytu).
Nadto, Sąd zasądził od banku na rzecz Klienta Kancelarii dochodzoną kwotę wraz z odsetkami od dnia wezwania. W tej sprawie, kapitał kredytu został potrącony przed złożeniem pozwu. Bank został obciążony kosztami procesu.
Wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym po przeprowadzeniu jednej rozprawy i odebraniu pisemnych stanowisk końcowych.
Pozew został wniesiony w czerwcu 2024 r.
Wyrok jest nieprawomocny.
Sprawę prowadzą:
radca prawny Agnieszka Osowiecka – Wasiak
aplikant radcowski Adam Pelczar
Wygrana Klientów Kancelarii przed Sądem Najwyższym w sprawie z pozwu Santander Bank Polska (umowa kredytu EKSTRALOKUM z kwietnia 2008 r.) - postanowienie SN z 27.11.2025 r.
27.11.2025 r. w sprawie I CSK 310/25 – Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej Santander Bank Polska.
Wyrok jest ostateczny.
Umowa kredytu zawarta z d. Kredyt Bankiem, jest ostatecznie nieważna:
(1) Wyrok Sądu I instancji – 11.04.2024 r. (I C 967/22), wydany wskutek pozwu złożonego w marcu 2021 r.
(2) Wyrok Sądu II instancji – 25.09.2024 r. (II Ca 516/24), wydany wskutek apelacji banku.
Apelacja banku została oddalona w całości.
(3) Wskutek czynności podjętych przez Kancelarię – proces rozliczania z bankiem wzajemnych nienależnych świadczeń został zakończony, a hipoteka jest wykreślona.
Cieszy czas rozpoznania sprawy, który w I instancji wyniósł 36 miesięcy, w II instancji wyniósł tylko 4 miesiące, zaś w Sądzie Najwyższym wyniósł 11 miesięcy.
Sprawę prowadzili:
Agnieszka Osowiecka – Wasiak, radca prawny
Michał Przybylak, radca prawny
Wygrana Klienta Kancelarii przed Sądem Najwyższym w sprawie z pozwu Santander Bank Polska (umowa kredytu EKSTRALOKUM z września 2008 r.) - postanowienie SN z 31.10.2025 r.
31.10.2025 r. w sprawie I CSK 2690/25 – Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej Santander Bank Polska.
Wyrok jest ostateczny.
Umowa kredytu zawarta z d. Kredyt Bankiem, jest ostatecznie nieważna:
(1) Wyrok Sądu I instancji – 7.12.2023 r. (I C 967/22), wydany wskutek pozwu złożonego przez bank w kwietniu 2022 r.
W I instancji, Sąd przyjął nieważność umowy kredytu, ale pomimo obszernej obrony, zapadł wyrok zasądzający kwotę kapitału kredytu, nie uwzględniający dokonanych na rzecz banku spłat. Jednocześnie, Sąd I instancji oddalił roszczenia banku ponad kapitał kredytu.
Od wyroku, obie strony złożyły apelacje.
(2) Wyrok Sądu II instancji – 7.12.2023 r. (I ACa 944/24), wydany wskutek apelacji obu stron.
Apelacja banku została oddalona w całości.
Apelacja złożona przez Kancelarię została uwzględniona w znaczącej części.
(3) Wskutek czynności podjętych przez Kancelarię – proces rozliczania z bankiem wzajemnych nienależnych świadczeń został zakończony, a hipoteka jest wykreślona.
Cieszy czas rozpoznania sprawy, który w I instancji wyniósł 19 miesięcy, w II instancji wyniósł 18 miesięcy, zaś w Sądzie Najwyższym wyniósł zaledwie 2 miesiące.
Powyższy czas był niezmiernie ważny, gdyż tłem sprawy była śmierć kredytobiorcy i odziedziczenie długu przez małoletnią córkę. W efekcie, kredyt nie był spłacany, bank wypowiedział umowę kredytu i złożył pozew o zapłatę kwoty stanowiącej równowartość 200% kapitału kredytu.
Sprawę prowadzili:
Agnieszka Osowiecka – Wasiak, radca prawny
Michał Przybylak, radca prawny
